Jesienią dojrzewają owoce takich roślin jak aronia, głóg, jarzębina, rokitnik, dzika róża, czarny bez, dereń czy malina, które w tym okresie osiągają szczytowy smak i aromat, co czyni je idealnymi do domowych przetworów, nalewek i suszenia.

Na zbiór nadają się także szyszki chmielowe oraz liście borówki brusznicy i rzadziej spotykanej mącznicy lekarskiej, które w ziołolecznictwie stosuje się przy dolegliwościach układu moczowego i przerostach prostaty.

Ponieważ ziemia jeszcze nie jest zmarznięta, jesień sprzyja wykopywaniu korzeni i kłączy takich roślin jak żywokost lekarski, łopian oraz cykoria podróżnik – rośliny te gromadzą w podziemnych częściach cenne substancje aktywne i witaminy.

Zebrane owoce można przetworzyć na dżemy, konfitury i nalewki, a suszone – na bazę herbat owocowych, które doskonale rozgrzewają w chłodne wieczory; do takiej kompozycji często dodaje się lawendę, miętę i odrobinę miodu.

Jednym z autorskich przepisów jest herbata z suszonej dzikiej róży i hibiskusa, podawana pod przykryciem z łyżką miodu, plasterkiem cytryny i niewielką ilością whisky, co nadaje napojowi wyrazisty, rozgrzewający charakter.

Szyszki chmielowe, dzięki swojemu intensywnemu gorzkiemu smakowi, mogą być użyte do przygotowania naparu słodzonego miodem lub do kąpieli ziołowych, a w ziołowej wyprawie warto zabrać także liście mięty pieprzowej i pokrzywy, które w tym okresie zawierają więcej krzemionki niż wiosną.

Liście borówki brusznicy i mącznicy lekarskiej, po wysuszeniu, stosuje się w leczeniu infekcji układu moczowego oraz w profilaktyce przerostu prostaty; z ogrodu natomiast można zebrać kocimiętkę, której drobne liście łagodzą infekcje dróg oddechowych, obniżają gorączkę i wspomagają sen.

Na wyższych pędach warto sięgnąć po wrzos, którego kwiaty można suszyć i parzyć jako wyciąg wykrztuśny, a także po krwawnik, jasnotę białą i dzikiego ślazu, które w tradycyjnej medycynie wykorzystywane są przy stanach zapalnych i podrażnieniach błon śluzowych.

Po wykopaniu korzeni takich roślin jak chrzan, kozłek lekarski, jeżówka purpurowa, lubczyk, tatarak, żywokost, pięciornik, łopian, mniszek, cykoria, bylica czy pokrzywa, należy je dokładnie oczyścić, pokroić wzdłuż i suszyć w temperaturze nieprzekraczającej 30‑40 °C, aby zachować ich właściwości lecznicze.