Naukowcy z Ann & Robert H. Lurie Children’s Hospital of Chicago oraz Northwestern University przeanalizowali ogólnokrajowe dane o świadczeniach zdrowotnych z lat 2017‑2022, w których zidentyfikowano 2 031 pacjentów w wieku 10‑17 lat przyjmujących leki z grupy GLP‑1 – najczęściej liraglutyd (78 %), dulaglutyd (10 %) i semaglutyd (9 %). Ponad 62 % z nich było otyłych.

Przed rozpoczęciem terapii nie odnotowano żadnych niedoborów żywieniowych. Po upływie roku 17 % badanych (co prawie każdy szósty) miało co najmniej jeden niedobór lub powikłanie z nim związane. Najbardziej rozpowszechniony był niedobór witaminy D – 12,4 % uczestników, a następnie anemia spowodowana niedoborami (1,55 %) oraz anemia z niedoboru żelaza (1,44 %).

Mimo tak wysokiego ryzyka, jedynie 23,3 % pacjentów skorzystało z konsultacji dietetycznej w ciągu 180 dni od rozpoczęcia leczenia, a średni czas do pierwszej wizyty wyniósł 149 dni. Tylko 5 % otrzymało poradę żywieniową w ciągu pierwszych 30 dni, a mniej niż 25 % w ciągu sześciu miesięcy.

Co ciekawe, w grupie, która korzystała z poradnictwa żywieniowego, odsetek zdiagnozowanych niedoborów był wyższy (23,2 %) niż wśród pacjentów, którzy nie mieli takiej konsultacji (14,8 %). Badacze tłumaczą to prawdopodobnie tym, że skierowanie do dietetyka następuje po wykryciu problemu, a nie prewencyjnie.

Główny autor badania, dr Justin Ryder, podkreślił, że „ponieważ stosowanie leków GLP‑1 u dzieci staje się coraz powszechniejsze, musimy zrozumieć ryzyko związane z ich używaniem w okresie szybkiego wzrostu i dojrzewania”. Zwrócił uwagę na szczególne znaczenie witaminy D, żelaza i wapnia dla rozwoju układu kostnego i ogólnego zdrowia młodych pacjentów.

Leki z grupy GLP‑1, pierwotnie przeznaczone do leczenia cukrzycy typu 2 i otyłości u dorosłych, naśladują naturalny hormon jelitowy – glukagonopodobny peptyd‑1. Poprawiają kontrolę glikemii, zmniejszają apetyt i wydłużają uczucie sytości, co czyni je atrakcyjnymi w terapii otyłości i stanu przedcukrzycowego także w populacji pediatrycznej.

Autorzy badania apelują o wprowadzenie standardowych protokołów, które zapewnią szybkie i regularne wsparcie dietetyczne po rozpoczęciu terapii GLP‑1, aby zapobiegać niedoborom i ich długofalowym konsekwencjom zdrowotnym.